Mag je urineonderzoek in de praktijk declareren?
Het urineonderzoek zelf declareer je niet: het uitvoeren van de test valt onder het inschrijftarief. Wat je wél declareert, zijn de patiëntcontacten eromheen. Het consult waarin wordt besloten tot urineonderzoek is een consult. Het bespreken van de uitslag met de patiënt, met eventueel een recept, is opnieuw een consult. Het potje aannemen aan de balie is geen declaratie. Gebruik je dipslides, dan mag je die apart declareren als verbruiksmateriaal.
Thony Ruys · voormalig chirurg, medeoprichter van Medori · 7 september 2026
Wat declareer je op welk moment?
Bij een urineweginfectie zijn er meestal vier of vijf momenten, en per moment verschilt het antwoord. Het helpt om ze los van elkaar te zien: elk moment met een hulpvraag en een professioneel antwoord is een consult, elk moment zonder patiëntcontact of zonder inhoud valt onder het inschrijftarief.
Situatie
De patiënt belt met klachten; de assistent vraagt door en besluit dat urine ingeleverd moet worden
Consult
Een hulpvraag met een professioneel antwoord, ook als dat antwoord is: lever urine in.
Situatie
De patiënt geeft het potje af aan de balie
Geen declaratie
Onderdeel van het inschrijftarief.
Situatie
De assistent doet het urineonderzoek
Geen declaratie
Onderdeel van het inschrijftarief. Dipslides mag je als verbruiksmateriaal declareren.
Situatie
De assistent bespreekt de uitslag met de huisarts
Geen declaratie
Geen patiëntcontact, dus inschrijftarief.
Situatie
De assistent belt de patiënt, bespreekt de uitslag en het vervolg; de huisarts schrijft een recept uit
Consult
Een uitslag met advies is een consult. De duur van het contact bepaalt het tarief.
Is het doorbellen van een normale uitslag ook een consult?
Alleen het mededelen van een normale uitslag, zonder verdere vragen, is geen consult. Zodra de patiënt een vraag stelt die wordt beantwoord, of de assistent een advies geeft over wat de patiënt nu moet doen, is het wel een consult. Het onderscheid zit in de inhoud, niet in het medium.
Geldt dit ook voor ander onderzoek in de praktijk?
Ja, de opbouw is dezelfde bij bijvoorbeeld een CRP-sneltest of een zwangerschapstest: het consult waarin je ertoe besluit en het consult waarin je de uitslag bespreekt zijn declarabel, de test zelf niet. De cassette of teststrip mag je als verbruiksmateriaal declareren, want die staan op de lijst van de NZa. Voor extern laboratoriumonderzoek geldt hetzelfde principe: de bloedafname tijdens het consult zit in dat consult, komt de patiënt er apart voor terug op het prikuur, dan is dat een tweede consult.
Bronnen
- NZa, Beleidsregel huisartsenzorg en multidisciplinaire zorg — inschrijftarief, consulttarieven en verbruiksmaterialen (puc.overheid.nl/nza)
- LHV-Declareerwijzer 2026, hoofdstuk 3.2 (tijdlijn urineonderzoek) en 8.4
Over de auteur
Thony Ruys is voormalig chirurg en medeoprichter van Medori. Als arts liep hij zelf tegen de administratie aan: tijdens het spreekuur ligt de aandacht bij de patiënt, en de declaratie schuift door tot het werk blijft liggen. Dat is het probleem waar Medori aan werkt. Lees ons verhaal.
Benieuwd wat jouw praktijk misloopt?
Onze AI leest de notities in je HIS en laat zien welke geleverde zorg niet is gedeclareerd. De eerste scan is gratis en vrijblijvend.
Vrijblijvende scan aanvragen